VOOR OF TEGEN 100% VROUWENWEDSTRIJDEN? (VOOR FIETSEN)

Atletiek, zwemmen en teamsporten zijn in de praktijk al 100% vrouwencompetities net als de nationale, olympische en wereldkampioenschappen van tal van sporten.Maar sommige regionale wedstrijden of massa-evenementen zijn nog steeds gemengd. Je kunt je dus afvragen wat het nut is om beide geslachten op te splitsen.

Velen vechten voor de man-vrouwgelijkheid. Maar we kunnen niet vechten tegen onze fysiologische verschillen. Daarom is het naar mijn mening logisch dat de beide geslachten gescheiden worden in wedstrijdverband. Dit artikel is gebaseerd op mijn ervaring in het wielrennen.

DE MEESTE VAN MIJN WEDSTRIJDEN WAREN GEMENGD

Ik ben een meisje dat meedoet in 2de categorie. In Frankrijk kan ik in de volgende categorieën uitkomen:

Kadetten M/V
Junioren M/V
3/ Junioren
2/3/Junioren
1/2/3/J - Open Pass
Dames Junioren-Senioren

damesfiets

Al deze categorieën binnen mijn bereik zijn het gevolg van een gebrek aan vrouwelijke deelnemers en voldoende vrouwenwedstrijden (in de tijd en in de ruimte). Bovendien trekken zogenaamde regionale vrouwenwedstrijden weinig vrouwelijke deelnemers aan. Een verplaatsing van 500 kilometer maken om te strijden tegen een tiental vrouwen, met als inzet een beker en een bloemenkrans, nee bedankt.Ook al zijn er geen 'kleine' overwinningen, de communicatie is zo slecht dat het volgende weekend niemand weet dat jij gewonnen had. En bovendien zul je veel geld hebben uitgegeven.Het is dus vaak eenvoudiger voor ons om dichter bij huis samen met de mannen te strijden. En afhankelijk van het niveau is dat een goede training voor vrouwenwedstrijden op nationaal niveau.

In het algemeen wordt alleen de eerste vrouwelijke deelnemer beloond. Er zijn ook de cyclosportieve wedstrijden, en dat zijn 'massa'-evenementen. Er zijn aparte klassementen in functie van geslacht en leeftijdscategorie. Zoals de benaming laat vermoeden, is hier de 'massa' vrouwelijke deelneemsters groter dan het aantal vrouwen aan de start van een 100% vrouwenwedstrijd... Verrassend, niet?

De vrouwelijke categorieën hebben hun eigen klassement, en hun eigen podium. En de prijzen zijn bij dit soort evenementen belangrijker dan bij federale wedstrijden.Dit verklaart waarom velen van ons liever een (middel)grote verplaatsing maken naar dit soort gemengde wedstrijden, dan deel te nemen aan regionale of nationale wedstrijden aan de andere kant van Frankrijk. Het nadeel is dat deze vrouwen dan vaak het gezelschap krijgen van een renner van het andere geslacht, die zich in deze gemengde wedstrijden voor hen 'opoffert' en zo het klassement volledig vertekent.

DE VROUWENWEDSTRIJDEN IN FRANKRIJK

Ik heb jullie de situatie beschreven voor de regionale wedstrijden. Op nationaal niveau zijn er meer en meer deelneemsters (om en bij de honderd), maar de krachtverhoudingen zijn niet in evenwicht.Er zijn professionele teams, teams van de nationale divisie, teams van regionale of departementale comités en dan nog de individuele deelneemsters.Alleen al op basis van de benamingen begrijp je dat er onevenwichten zijn. De miniemen en de kadetten strijden samen. Junioren, beloften en senioren 1/2/3, beroepsrensters... ze staan allemaal in dezelfde lijst bij het startschot. Dit kan ontmoedigend zijn voor meisjes die pas op latere leeftijd begonnen zijn met fietsen.

damesfiets

IN HET BUITENLAND

Er zijn twee landen waar ik regelmatig ga rijden omdat er vrouwenwedstrijden georganiseerd worden waar ik van hou: Italië en de Verenigde Staten. In Italië zijn er soms zoveel deelneemsters dat er subcategorieën naar leeftijd gemaakt worden, bijvoorbeeld miniemen eerste jaar. Er zijn weinig of geen individuele deelneemsters. In de ploeg heeft elk meisje haar rol. Het gaat er even tactisch aan toe als in de Ronde van Frankrijk, vanaf de jongste leeftijd. Er is een gevulde kalender en er zijn belangrijke prijzen te winnen, allemaal om de meisjes aan te sporen om aan de wedstrijden deel te nemen. Gemengde wedstrijden worden beschouwd als een dwaasheid!

Zelfde vaststelling in de Verenigde Staten: hoe kan een meisje nu strijden tegen mannen? Ginds hebben de vrouwen hun eigen wedstrijd, met verschillende niveaucategorieën. De kalender is gevuld, de te winnen prijzen zijn gek, wat meisjes aanmoedigt om het land in alle richtingen te doorkruisen en deel te nemen. De wedstrijden zijn ook gevarieerd: criteriumwedstrijden, langeafstandswedstrijden en etappewedstrijden! Als je een seizoen lang alleen maar criteriums wilt rijden, dan kan dat!

DUS: VOOR OF TEGEN?

Ik heb geluk dat ik de keuze heb. In de kleine categorieën tot de adolescentie zijn gemengde wedstrijden voor mij geen probleem, zolang er maar afzonderlijke klassementen zijn en de meisjes vergoed worden. Persoonlijk ben ik voorstander van 100% vrouwenwedstrijden, omdat we zo allemaal in eenzelfde groep uitkomen. Wat betreft het Franse vrouwenwielrennen is er nood aan meer kwalitatieve vrouwenwedstrijden. Dit jaar is er een cyclosportieve wedstrijd voor uitsluitend vrouwen gekomen. En we merken bij onze federatie ook een behoefte aan vervrouwelijking.Andere landen slagen daarin. Waarom zouden wij dat niet kunnen? Er zijn zoveel sporttakken, in Frankrijk, waar een natuurlijk onderscheid gemaakt wordt, en waar de vraag zich zelfs niet meer stelt.Deel jouw ervaring met ons. Ik ben benieuwd naar je mening!

Fleur Faure - beroepswielrenster

Fleur Faure

Fleur is altijd wielrenster geweest. Ze heeft jarenlang bij een fietsschool gereden, en vandaag is ze beroeps.Een van haar favorieten: de fixie!

NAAR BOVEN