WAT JE VAN PAARDEN LEREN KAN

Een paardencoach coacht paarden. Met die - in mijn ogen - waterdichte logica, trok ik naar Kim Nuyens, een paardencoach en dierencommunicator. Al snel leerde ik dat mijn waterdicht basisbeginsel toch fout was. Een paardencoach coacht mensen. Weliswaar met behulp van paarden. Van Kim mocht ik een sessie meevolgen, nadien vertelde ze me uitgebreid over de principes van paardencoaching.

ZELFVERTROUWEN VAN EEN LEIDER

“Eigenlijk ben ik een vertaler van paardentaal, ik interpreteer wat paarden communiceren en vertaal dat voor mijn klanten,” vertelt Kim me. Vandaag is die klant Conny. Conny heeft al enkele sessies achter de rug, en ze prijst het werk van Kim de hemel in. “Ik heb via de paarden en Kim heel veel over mezelf geleerd. Het klinkt misschien gek, maar een paard kan je meer over jezelf vertellen dan je denkt. Vaak zijn dat ook dingen die je zelf nog niet beseft.” Dat is dus de essentie van paardencoaching: het paard wijst je op een aantal werkpunten. De paardencoach kan die werkpunten dan verder toelichten.

Ik ben toch nog enigszins sceptisch. Hoe kan het dat een paard meer over jou weet dan jezelf? Kim heeft meteen een antwoord klaar: “Paarden zijn prooidieren. Ze zijn dus heel de tijd hun omgeving analytisch aan het screenen. Ze gebruiken al hun zintuigen om de intenties van anderen te doorgronden om zo mogelijke roofdieren op jacht te identificeren. Paarden zijn ook kuddedieren. In een kudde zal er altijd een paard zijn dat de leider van de groep is. Voor de groep is het uiteraard belangrijk dat die leider geen zwakheden vertoont. Een paard zal zijn leider altijd proberen te wijzen op die zwakheden. Ook mensen kunnen die rol van leider innemen.

Waar we dus altijd aan werken is zelfzekerheid en assertiviteit. Op die manier hebben de paarden ook baat bij de coaching. Een assertieve leider heeft meer controle over zijn paard. Toen ik de opleiding tot paardencoach had volbracht, had ik veel meer zelfvertrouwen. Niet veel na de opleiding maakte ik een ritje op een paard dat ik al lang kende. Ze stond bekend als een angstige merrie die niet goed reageerde op sterke prikkels. Tijdens het ritje zag ik op de baan de nachtmerrie voor elk paard en rijder aankomen: een ambulance met loeiende sirenes. Vroeger zou ik de fout gemaakt hebben heel onrustig te worden, omdat je niet weet hoe het paard gaat reageren. Maar het is vooral die twijfel die het paard slecht zal laten reageren. Ik bleef rustig en assertief, dus het paard bleef dat ook! Een paard spiegelt het gedrag van zijn leider. Door te kijken naar die spiegel, en dus onszelf, kunnen we veel leren.”

coaching paarden en ruiters

INNERLIJKE RUST

Vanaf de zijkant van de paardenwei kijk ik naar Kim, Conny en Rocco, het paard van dienst. Kim laat Conny enkele kegeltjes in de wei zetten en houdt ondertussen Rocco in de gaten. Ik weet niet hoe een ontspannen paard eruit ziet, maar ik heb de indruk dat Rocco helemaal relaxed is. Hij eet rustig van zijn hooi terwijl Conny interactie met hem aangaat. Na de sessie legt Kim uit dat het best opmerkelijk is dat het paard zo rustig was, dat was het bijvoorbeeld bij de eerste sessie van Conny niet. Dat is volgens Kim en Conny een teken dat de coaching werkt. Conny kan dat beamen: “Sinds ik begonnen ben met de sessies, heb ik veel meer innerlijke rust gevonden. Dat zie je nu dus aan het paard.” Kim vertelt me dat die innerlijke rust een belangrijk doel van paardencoaching is.

Het belangrijkste doel is jezelf beter leren kennen. “Ik vergelijk de coaching met het pellen van een ajuin. Met elke sessie pel je een laagje weg, om uiteindelijk bij de kern terecht te komen. Daarom draagt mijn coaching ook de naam ‘Innerhorse’. Het paard helpt je om tot bij je persoonlijke kern te komen.” Na de coaching wandelt Kim met het paard terug naar de stal. Wanneer Rocco gulzig naar een struik hapt, houdt Kim de hengst tegen. “Als leider is het belangrijk dat jij degene bent die beslist wanneer het paard eet. Leiderschap uit zich ook in aandacht. Een paard zal vaak de aandacht op hetzelfde punt als haar leider vestigen,” vertelt Kim tegen me. Ook Rocco kijkt me aan.

coaching paarden en ruiters

WERKPUNTEN

Na de sessie volg ik de twee dames naar binnen. Ze bespreken hoe de sessie verlopen is en welke indrukken ze hebben opgedaan. Kim benadrukt dat er het afgelopen uur veel positiefs aan bod is gekomen, maar dat het paard Conny wel nog op een aantal werkpunten heeft gewezen. Op sommige momenten in de interactie hief Rocco haar hoofd op. Dat zijn volgens Kim signalen dat de leider te veel bezig is met gedachten, en dat kan bijvoorbeeld op stress wijzen.

“Het is belangrijk om te kunnen loslaten tijdens de interactie met het paard. Dat heeft Conny vandaag grotendeels gedaan, maar wanneer ze het niet deed, zag je het wel aan het paard. Paarden zijn heel eerlijk in hun communicatie. Ze kunnen uiteraard niets verbloemen en laten dus altijd rechtstreeks zien wat ze denken of voelen. Daarom ben ik ze ook zo dankbaar. Daar kunnen we als mensen wat van leren!”

Na het gesprek krijgt Conny een schriftje mee. Als ze thuiskomt zal ze daarin over haar ervaringen van vandaag schrijven. “Het is belangrijk dat ze thuis nog aan de slag gaat met wat ze vandaag heeft geleerd. Als je de werkpunten vertaalt naar acties in het dagelijkse leven, heeft de coaching des te meer zin uiteraard.”

NUTTIG VOOR IEDEREEN ?

Het afscheid tussen de twee vrouwen wordt beslecht met een innige knuffel. Of paardencoaching nuttig kan zijn voor iedereen, dat weet ik niet. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat je jezelf helemaal moet openstellen en klaar moet zijn om te graven in je onderbewustzijn. Wat ik wel weet is dat paardencoaching voor veel mensen wel heilzaam kan zijn. Dat zie ik aan de getuigenissen van Conny en de manier waarop Kim met veel enthousiasme vertelt over de therapie. Ik zie het aan de dankbaarheid die Kim voelt voor de paarden. Je kan wel degelijk iets leren van paarden, dat geef ik ruiterlijk toe.

NAAR BOVEN